1- در هنگام تصحیح کردن املا، معلم صحیح لغات را نمی نویسد و دانش آموزان خودشان درست لغات را از کتاب پیدا کنند و بعد ما به آن املا نمره می دهیم. یعنی، ابتدا دور کلمات اشتباه خط می کشیم و صحیح آن را بچه ها می نویسند و ما به صحیح نوشتن آنها نمره می دهیم.

2- در مواقعی که شاگردی ضعیف است و در املا پیشرفت چندانی ندارد، می توان در هنگام دیکته دانش آموز ضعیف را کنار دانش آموز قوی نشاند تا بعضی از لغات را که برایش مشکل است، با مشورت بنویسد. در نتیجه دانش آموز ضعیف، هم آن لغت را به خوبی به ذهن می سپارد و هم با افت نمره به طور مکرر مواجه نمی شود. البته این روش نباید به طور تکرار و همیشگی باشد.

3- روش دیگر این است که معلم بهتر است متن دیکته را قبل از املا برای بچه ها بخواند، ولی بچه ها چیزی ننویسند و تنها گوش دهند. بعد از املا هم باید متن مجدداً خوانده شود، یعنی در هر املا کل متن باید سه بار خوانده شود.

4- در صورت دیگر املا، می توان شفاهی دیکته را خواند و بچه ها لغات مهم آن را در هوا بنویسند.

5- نوع دیگر املا می تواند چنین باشد که شاگرد پشت سری کلمات را با انگشت روی پشت فرد جلویی بنویسد و شاگرد جلویی از روش حرکت انگشت فرد عقبی بتواند لغات را بفهمد و بنویسد که این یک نوع بازی و املا است.

6- در روش دیگر به بچه ها می گوییم روزنامه با خود به کلاس بیاورند و لغات را ببرند و از لغات بریده شده یک بند املا برای ما درست کنند و بر روی ورقه بچسبانند. یا این روش می تواند به صورت گروهی هم در خانه انجام گیرد..

7- می توان املایی را به صورتتایپ کرده بدون نقطه، بدون تشدید و یا به صورت لغات ناقص به دانش آموزان داد تا آنان در جای مناسب نقطه بگذارند و یا تشدید قرار دهند یا لغات ناقص را کامل کنند.

8- می توان دیکته را به صورت لغات صحیح و غلط در کنار هم قرار داد تا بچه ها کلمه غلط را خط بزنند.

9- روش دیگر املا می تواند به صورت تصویری باشد. یعنی چندین شکل را به دانش آموزان بدهیم تا آنان املای صحیح آن را بنویسند.

10- املا به صورت گروهی: به این شکل که بچه ها را به گروه های 5 یا 6 نفره تقسیم می کنیم و در هر گروه، هر خط را یک نفر از گروه می نویسد و در انتها نمره گروهی می دهیم و آن املا در پوشه کار گروه ها قرار می گیرد.