یک روش آموزشی برای کودکان است اما به تنهایی نمی تواند نتایج دلخواه رافراهم کند. زیرا

به طور کلی روشی منفی است. این روش به کودک می آموزد که چه کاری را نباید انجام دهد

اما نمی آموزد که چگونه باید رفتار کند.وقتی تنبیه را بدون تقویت رفتار شایسته به کار می

بریم، کودک نمی داندرفتار ناپسندش را با چه رفتاری جایگزین کند. تنبیه فقط هنگامی موثر

قلمداد می شودکه بروز رفتار نامناسب را کاهش دهد. به علاوه تنبیه وقتی موثر است که

موقتی باشد چون وقتی از یک تنبیه به دفعات زیاد استفاده شود، تاثیرش را از دست

میدهدبرای تشویق کودک به انجام آنچه می خواهید، باید تفهیمش کنید، به او آموزش دهید

و در صورت اصلاح رفتار مزبور، پاداشی برایش در نظر بگیرید. کودک باید بداند

چه رفتاری شما را ناراحت می کند و در صورت پافشاری در انجام آن، واکنش شما چه

خواهد بود.تصمیم خود و پی آمدهای نادیده گرفتن آن عمل را به او بگویید. همچنین کودک را

به تنبیهی که آن را انجام نمی دهید تهدید نکنید.همیشه به حرفی که می زنید عمل کنید.

برای اصلاح رفتار به کودک فرصت دهید.هرگز هنگام عصبانیت از تنبیه استفاده نکنید.

هرگز برای تنبیه از ترکه، کمربند، خط کش یا امثال آن استفاده نکنید.سعی کنیدبه جای

تنبیه بدنی از روش های دیگر نظیر محروم کردن موقتی و یا گرفتن برخی امتیازات استفاده کنید.

ازکتاب: چگونه با کودکم رفتار کنم*
نویسنده دکتر استفن گاربر

ارسال:مریم عرفانی